<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2023/4/4/1684416960956.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.01" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Radarda:&nbsp;Marvin Pontiac, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/2s6yCzPpJqOxXOeREwKza7?si=eHnXUPyjQly58DYfUjubCQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Legendary Marvin Pontiac: Greatest Hits</a>Marvin Pontiac'a tam olarak nasıl denk geldiğimi hatırlamıyorum. Ancak onu keşfedişim, 1970'li yılların New York merkezli punk&nbsp;ve&nbsp;no wave komünitesine gösterdiğim <a fr-original-style="" href="https://manifold.press/new-york-city-nin-cokusu-punk-rock-ve-no-wave" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yakınlıkla</a> doğrudan alakalı. Zira Marvin Pontiac; sayısız birçok grup, müzisyen ve yönetmen gibi, yeneteklerini ve ideallerini büyük elmaya taşımış bir müzisyenin, John Lurie'nin alter egosu.1979'da kardeşi Evan Lurie'yle kurduğu avangart caz/no wave grubu The Lounge Lizards, Jim Jarmusch'un diskografisinin ilk filmleri için yaptığı müzikler, Fishing with John ve son olarak Painting with John gibi TV dizileriyle tanıdığım bu ayrıksı ve müstehzi karakter; The Lounge Lizards dağıldıktan sonra ilk solo işini kurgu bir karakterin içine girerek yarattı.Koray öneriyor: (Tüm albümü) ama özellikle;<p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffb9c4" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffb9c4 !important;color:#090909 !important" href="https://open.spotify.com/track/2Aj0VVWg10s0tDGrZ5bsKr?si=93ce1a0798a44724" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 185, 196) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dinle</a><a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/2Aj0VVWg10s0tDGrZ5bsKr?si=93ce1a0798a44724" rel="noopener noreferrer" style="text-decoration: none; outline: 0px; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2023/4/2023-05-18T13:54:26.438Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Duende Haftanın Albümleri

Film kariyerine başladığı 80'li yılların başından beri müzik Jim Jarmusch'un hayatının bir parçası oldu. Jarmusch, CBGB ve Max's Kansas City gibi New York'un Aşağı Doğu yakasında serpilen sanat komünitesinin No Wave müzik sahnesinden The Del- Byzanteens'te başladığı müzikal yolculuğunu filmleriyle paralel olarak sürdürdü. Jim her ne kadar 80'li yıllardan itibaren odağını sinemaya yönlendirse de, filmlerinin müzikle organik ilişkisi aşikârdı.Zira The Lounge Lizzard'tan saksafonist ve besteci John Lurie, <a fr-original-style="" href="https://pitchfork.com/thepitch/a-brief-history-of-tom-waits-and-jim-jarmuschs-creative-bromance/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tom Waits</a>, Joe Strummer, <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/films/dead-man" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Iggy Pop</a>, Wu Tang Clan'den <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/films/coffee-and-cigarettes" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">RZA</a> ve <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/films/mystery-train" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Screamin' Jay Hawking</a> gibi müzikal figürler onun filmlerinde yer aldı. Bu isimlerden ve Jim'in yakın dostlarından John Lurie Down By Law'ın (1986), RZA&nbsp;ise&nbsp;Ghost Dog: The Way of Samurai'nin (1999) film müziklerini besteledi. Dahası, Jarmusch'un oyuncu kadrosuna giremese de Neil Young, alternatif bir Western rüyası olan Dead Man (1995) dünyasını solo gitar doğaçlamalarıyla tefekkürlü bir ses tasvirine <a fr-original-style="" href="https://music.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_muZe1opKOa2r-GRWyyaH1c1W2g893W9uo&feature=share" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">dönüştürdü</a>.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/3/3/1682513564311.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.96" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dead Man film müziği albüm kapağıBunun ötesinde müzik; Jim'in film kataloğuyla keşfedilen, alan açılan ve hatta popülarize edilen bir sahneye de taşındı: Mulatu Astatke'nin öncül ethio-jazz&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5VKvVk4gaPAJyXjof8NnzX?si=6Iq5XyudSqq8jt300JE9zQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">klasikleri</a> Broken Flowers'ta (2003) taze bir soluk buldu; Only Lovers Left Alive'ın (2014) müziğe güzellemelerle dolu akışında <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/3KN1IpjcQbDffRyS2DysHw?si=be75d29ead2e4c02" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">White Hills</a>, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/4XKa9OYTTjouOqdi0drp3F?si=4c6e8b063d2b4290" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yasmin Hamdan</a> ve Jarmusch'un yaklaşık 12 yıldır yanına alıp kutsallıkla yıkanmış mistik diyarlara seferler düzenlediği <a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/gercegin-otesinde" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Jozef Van Wissem</a> gözlere ve kulaklara misafir oldu.Yıl 2009'du. Jim, sinemaya ve sinemanın içindeki müziğe adadığı 30 yıla yakın bir sürenin sonunda "insanların hislerini ifade etmek için ürettikleri en güzel ve büyüleyici şey" <a fr-original-style="" href="https://www.theguardian.com/film/2023/apr/22/jim-jarmusch-squrl-carter-logan-film-music-interview" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">dediği</a> müziğe yaratıcısı olarak geri dönmeye karar verdi. Yanına film yapımcısı Carter Logan ve Shane Stoneback'i aldı; önce Bad Rabbit diye çağırdığı, ardından SQÜRL adını verdiği bir grup kurdu.&nbsp;The Limits of Control'den (2009) başlayarak son filmi The Dead Don't Die'a (2019) kadar tüm film müziklerinin arkasında SQÜRL vardı. Grup, bunun yanında 2013'ten 2017'ye kadar dört kısaçlar yayımladı; Jim Jarmusch'un ömürlük görüntü yönetmeni Robby Müller'in biyografik filmi <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/films/living-the-light-robby-muller" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Living the Light</a>'ın&nbsp;(2020)&nbsp;dingin&nbsp;ses manzaralarını çizdi. Ve nihayetinde; "film endsütrisi öldü, berbat bir hâlde" diyerek sinemaya hiç olmadığı kadar uzun bir ara verecek gibi duran Jarmusch, SQÜRL'le ilk uzunçalarları Silver Haze'i duyurdu.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1682430480172.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">SQÜRL, Silver Hazeİlk üretimleriyle psikedelik ve noise rock janrlarının yankılı, kirli ve keskin direktliğini atmosferik ses uzamlarında buluşturan SQÜRL; işbirliği yaptığı müzisyenler ve müziklerini bestelediği filmlerle birçok farklı forma da büründü. Only Lovers Left Alive'ta gidilen Jozef Van Wissem ortaklığı&nbsp;grubu bir barok enstrüman olan lavtayla <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4zPFzm54WOUGwZUE3X5BVE?si=cXVeqRyfSfuUG0q5G0fdYg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">tanıştırdı</a>; Wissem'in Ortaçağ'a ait bir folk enstrümanını avangart yorumlamalarla dönüştüren pratiği SQÜRL'ün post-rock 'n' roll müziğine kanalize oldu. Bunun yanında, otobüs şoförü bir şairi kadrajına alan Paterson'ın (2017) hülyalı, münzevi ve mahrem film dünyası; hâlihazırda drone müziğinin biteviye ilerleyen uzun müzikal estetiğiyle deneyler yapan grubu ambient'ın minimalizmine kavuşturdu. &nbsp;&nbsp;Öte yandan, geçtiğimiz birkaç yılda SQÜRL, Earth ve Melvins gibi grupların öncüsü olduğu drone metal janrıyla denemelerinin emarelerini son kısaçalarları #EP260'de (2017) iyice ayyuka çıkardığı bir müzikal yön değişimine gitti. Bir taraftan yavaş tempolu ve tekrarlı; diğer taraftan distortion efektli yankılarla dolu bir gitar müziği olan drone metal;&nbsp;Jarmusch'un "Yapılarla değil, hislerle ilgileniyoruz" diyerek ifade ettiği SQÜRL'ün yaratıcı yöntemiyle yakinen eşleşti.&nbsp;Silver Haze'den şu ana kadar yayımlanan teklilerden Berlin '87,&nbsp;albümün Sunn O))), Boris&nbsp;ve Earth gibi drone metal devleriyle çalışmış yapımcısı Randall Dunn, grubun plak şirketi Sacred Bones'un <a fr-original-style="" href="https://www.sacredbonesrecords.com/products/sbr316-squrl-silver-haze" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">basın açıklamasındaki</a> detaylar ve dahası, SQÜRL'ün ses evrenini metal&nbsp;müziğin&nbsp;drone&nbsp;nişliğiyle genişletmeye devam edeceğine dair işaretler olarak değerlendirmeye açık. Grubun gitarlar ve davullarla inşa ettiği yavaş gürültüsüne eşlik edeceğini belirttiği shoegaze, haze-rock ve trip-hop&nbsp;esinleri ise; Silver Haze'i sisli, buğulu ve akışkan çok boyutluluğunun yeni bir resmi yapabilir. &nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=PliTGQozzrs" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2023/3/2023-04-26T15:45:14.034Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Jim Jarmusch, 1987 yılında Berlin'de yaşadı. Oradan ve o zamandan kalan hatıralarından ilhamla yarattığı şarkı, Jem Cohen'in Super 8 kamera çekimleriyle bir araya geldi. Görüntüler, Almanya'nın birleşiminden sonra Berlin'in gündelik yaşamına ışık tutan, amatör ve otantik dokusuyla dikkat çekti.&nbsp;Son teklisi <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/6BSHXv0IWCc4PTedEepHtm?si=e6fd45ede5824b3f" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">John Ashbery Takes a Walk</a> bu ayın başında paylaşılan; müzisyen kadrosunda Marc Ribbot, Anika ve Charlotte Gainsbourg'unda bulunduğu albüm 5 Mayıs'ta yayımlanacak. Silver Haze'in şarkı listesi de hemen aşağıda.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Silver Haze1. Berlin '87&nbsp;2. The End Of The World&nbsp;3. Garden Of Glass Flowers (feat. Marc Ribot)&nbsp;4. She Don't Wanna Talk About It (feat. Anika)&nbsp;5. Il Deserto Rosso (feat. Marc Ribot)&nbsp;6. John Ashbery Takes A Walk (feat. Charlotte Gainsbourg)7. Queen Elizabeth&nbsp;8. Silver Haze

Duende

Jim Jarmusch'un müzikle yıllara yayılan yolculuğu devam ediyor. 2009 yılında kurduğu grup SQÜRL, birçok tekli ve kısaçalardan sonra ilk albümlerini yayımlamak üzere. Silver Haze, 5 Mayıs'ta Sacred Bones Records etiketiyle çıkacak.

Jim Jarmusch'un müzikal alter egosu SQÜRL'den ilk albüm: Silver Haze

Galatasaray’dan Tünel’e yürürken “Aman dikkatli olun, karanlık olunca da fazla oralarda gezinmeyin” diye uyarıldığımız yıllardı. Refik’in sandalyelerinin ve insan kahkahalarının sokaklara taştığı, yoldan geçerken birinin masasına tabure çektiğimiz. Ela’nın salatalarından hardal ve nar ekşisinin muhteşem bir ikili olduğunu öğrendiğimiz. Gramafon’da Mor ve Ötesi’yle, Beyoğlu ahalisi için çıkardığımız fanfin adlı fanzinimiz için röportaja oturduğumuz; 50 nüshasını gittiğimiz mekânlara bıraktığımız. Henüz Babylon’un bile müziğinin başlamamış olduğu zamanlar.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/6/5/1625824588234.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Hazal, Vacilando İstanbul'da<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Annem, biraz daha aşağıda, o dönemin anılarında Kuledibi olarak geçen mahallede, bir dört duvar arası satın aldı. “Oralar hep iş yeri, oralarda yaşanmaz,” diyenlere aldırmadı. Schorr ailesinin mimarları tarafından 1891'de yapılmış; bir zamanlar çamaşırhane olarak kullanılan, teras katı olarak kabul edildiği için değer görmeyen bir "chambre de bonne." İçerisinde kalasların üzerine tünemiş martıların ikamet ettiği, tahtaları çürümüş, naftalin esanslı, yukarı çıkarken kırık mermer merdivenlerden birer ikişer atlayarak ulaştığımız bu evin çok kısa bir süre sonra İstanbul’u düşündüğümde aklıma gelen tüm anıların içinde olacağını bilmiyordum henüz.Ustalar girdi. Elektrikçiler çıktı. Para bitti. Duralım. <a fr-original-style="" href="https://babylon.com.tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Babylon</a> açıldı. John Lurie &amp; The Lounge Lizards henüz Babylon içki ruhsatını almamış olduğu için vişne-soda eşliğinde dinlendi. Biraz para birikti. Parkeler ne renk olsa? Meşe, kayın, diş budak? Kulenin dibinde, kulaklıklarıyla duran Gotan Project’ten Christoph H. Müller olabilir mi? Kesin o. “Merhaba, çok heyecanlıyım, akşam sizi dinleyeceğim için,” desem mi? Duvarların rengine karar verelim. Ve terasın mermerlerine. Kapılar. Ah, ve kapı kolları, elektrik düğmeleri, musluklar. 2003’te bombalar patladı. Michael Franti bütün bunlara rağmen İstanbul’daydı. Ve biz, artık. Galata’da.<img src="https://images.aposto.com/2021/6/5/1625826688316.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Serdar-ı Ekrem üzerinde <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">2000’lerin başlarında Galata sokaklarında karşımıza çıkanlar şunlardı: Sabahın en erken saatlerinde, kulenin önünde turist sıraları oluşmaya başlamadan önce sade kahve isteyip mizah dergilerinden birini, tercihen Penguen’i açtığımız Gündoğdu&nbsp;kahvesi; çift kaşarlı tost, yanında greyfurt suyu için uğranılan, pazar günleri kapalı olmasıyla ünlü Petek Büfe; Çin Seddi yolculuğundan yeni dönmüş fotoğrafçı Arif Aşçı; güvenlik görevlisiz, elimizi kolumuzu sallayarak girdiğimiz Naib Bey (Doğan) Apartmanı terasından izlenen gün batımları; arada bir o güneşe veda ederken müzikleriyle bizi ihya eden Siya Siyabend, Brooklyn Funk Essentials, İlhan Erşahin; Büyük Hendek Caddesi’nden şişhaneye varmadan önceki köşede, sağda, adını asla hatırlamadığımız için hep bu şekilde anlattığımız büfenin simitlerinin kokusu; lambacılar; sık sık atan sigortalar yüzünden bol bol elektrikçi; PJ Harvey, Nick Cave. Müzikleri değil. Suretleri.Kamondo Merdivenleri aşağısında buluşulan arkadaşlar; yirmi geçe ve yirmi kalalarda kalkan vapura koşanlar; The Guardian, Independent, New Yorker dergilerinin İstanbul turuna çıkmış editörleri, yazarları; caz festivalinde sahne almaya gelmiş, Galata’nın büyüsüne kapılmış müzisyenler; <a fr-original-style="" href="http://www.guneyrestaurant.com" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Güney Restaurant</a>, henüz mahallenin esnafının uğrak yeriyken, bulgur pilavı üzerine az kuru koydururken. Ve fotoğraf makineleri. Her taraftan kuşatmış olarak kuleye doğrultulan telefonlardan bahsetmiyorum. Leica, Zenith, Nikon’un analog hâli. Yahudi kasap; Ermeni elektrikçi; Rum boyacı; Suriyeli şair.Önce Tünel’den aşağı inen güruhların keşmekeşi doldu mahalleye, <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/netsestamiratolyesi/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Netses</a>’ten yükselen 45’liklerin sesi kısıldı, Serdar-ı Ekrem’de <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/mavracafe/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mavra</a> açıldı. Yaşasın. Önünden geçerken çöktük taburelerine. Yanımızda oturanlardan biri obuasını aldı, birdenbire konser başladı. Bir başka köşede <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/galatasirinfirin/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Şirin Fırın</a> açıldı. Sumahan, sabaha kadar devam eden partilerin ve birtakım evlerden gizlice çıkılan teras muhabbetlerinin merkeziydi. Şirin Fırın'ın olduğu bina satıldı. Büyük Hendek'e taşındı. Dereotlu poğaçalarının tadı değişmedi ama.&nbsp;Doğan Apartmanı kapısında paparaziler birikti. Cephesi boyandı. Çocukluk anılarımız da, diye düşündüm.&nbsp;Onlarla birlikte. Güvenlik görevlileri, İstanbul’un — iddialı olacak diye tereddüt etsem de — en iyi manzarasına çıkan merdivenlerin kapısını halka kapadı. Kiralar arttı. Kiralar daha da arttı.&nbsp;Başka teraslar bulduk biz de. Rigo, Cuppa, Urbach Apartmanı’nın tepesinde.&nbsp;Bir ara, Berlin’deki parti köprüsü Admiralbrücke emsalinden yola çıkarak insanlar doluştu meydana geceleri. Özgürlüğü yaşamak, sokağı partiye çevirmek teoride güzeldi de, sabahları çöplüğe dönmüş bir mahallede oturmaya isyan etti buralılar. Galata bocaladı. Bir süre. Yeniden huzurunu bulana kadar.<img src="https://images.aposto.com/2021/6/5/1625840658102.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Serdar-ı Ekrem üzerinde, sağda Mavra<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Yirmi yıl sonra, bugün camları açtım. Martılar aynı. Denizin mavisi de. Müsilaj görünmüyor ufukta. Aşağıda "Dalgalandım da duruldum" şarkısını altıncı tekrarda söylüyor Selma, tek kişilik mahalle gazinosunda. Arka fonda Galataport'un inşaat sesleri. Çıktım evden, sokaktayım şimdi. Köşedeki bina, yine, tamiratta. Muhtar Saim “günaydın,” diyerek geçiyor yanımdan. <a fr-original-style="" href="https://www.federal.coffee" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Federal</a>'den kahve alıyorum. Otursam mı? Yok.&nbsp;Galata sokaklarında dolaşayım biraz daha — kule önünde poz veren gelin ve damatlar arasından zigzaglar çizerek, tepemizden sesi eksik olmayan drone’lara teessüflerimi bildirerek, "Şu yanımdan geçen kedi Azman’ın kızı mı acaba? Çok benziyor," diye düşünerek, 20 yıldır tadı hiç değişmeyen simitlerin kokusunu içime çekerek. Kumbaracı Yokuşu'na doğru gideceğim. A Hidden Bee'ye bakayım. Oradan devam ederim. Tophane'ye, Çukurcuma'ya, Cihangir'e, yol nereye peşinden sürüklerse.Dünyanın hemen her dilini duyabileceğin bir mahalle Galata, hâlâ. Bazı günler kalabalığıyla bezdiren, aniden davet edildiğin evde kuleyi karşında bulduğunda kendine yeniden aşık eden. Galatalı olmak hayatın bizzat kendisi. Tünel’den meydana inişli, Karaköy’den çıkışlı; Şişhane’ye varıp Salon’dan yükselen sesleri, yıllardır görmediğin tanışıklıkları görünce mutlu.

John Lurie ile ilgili hikayeler